Izložba Snežane Vujović Nikolić: The love stories

Izložba Snežane Vujović Nikolić: The love stories

MediaSfera

 

Snežana Vujović Nikolić
THE LOVE STORIES

Galerija „Kvaka 22“
Otvaranje izložbe u četvrtak, 13. septembara 2018. u 19h
Izložba će biti otvorena do 29. septembra 2018.
Ponedeljak – subota 16 – 20h.

 

 

Piše: Anđela Rokvić, istoričarka umetnosti

 

 

Vizuelni svet slikarke Snežane Vujović Nikolić brižljivo je građen, estetski sistematizovan i tokom dugog, plodnog i ekstenzivnog stvaralaštva pročišćavan do aktuelnih formi. Celokupni umetnički opus protkan je večnim kosmogonijskim temama. Borba Erosa i Tanatosa, te erotičke sile koja kao najsnažniji okidač pokreće stvaralaštvo i nagona smrti, esencijalna je srž života. Eros, ta moćna sila koja upravlja i bogovima i ljudima, krucijalni je obnovitelj života kosmosa.

 

Rezultat ove gigantske borbe i nagona za održanjem i uvećanjem života trajno je zabeležen na platnima ove umetnice. Neraskidivo jedinstvo te dihotomije, tih antipoda, Vujovićevu vodi ka spoznaji sreće i istine, oličenim u kreativnom, inovativnom stvaralaštvu i osećaju uravnoteženosti kojim odiše.

 

Izložba Love stories, omeđena jednom univerzalnom temom, postaje čitljiva kada se susretnemo sa Malom i Velikom ljubavnom slikom. Predstavom dve apstraktne figure u bliskom dijalogu, konfrontiranim tako da zadržavaju izvesnu dozu napetosti, ali ipak uspostavljaju harmoničnu povezanost, postignuta je autonomija oblika koji teže sjedinjenju. Slika Orfej i Euridika, u ovom slučaju bez poraza i gubitka, dočarava božansku ljubav, kao jedinstvo nespokojnog i osećajnog.

 

Pojava geometrizovanog Sunca na platnima nije slučajna. Sunce je simbol savršenstva, sveukupnog i bezvremenog, centar kosmosa i izvor svih energija, čime je ljudski opstanak zagarantovan, a time i pobeda nad Tanatosom. Svako platno je nezavisno, inspirisano zasebnom ljubavnom pričom, ali sva zajedno čine kompatibilnu celinu.




Vujovićeva gotovo na sokratovski način favorizuje sreću i istinu kao najviše vrednosti, inicirajući njihovo otkrivanje kroz promišljanje i dijalektički pristup slikarskom mediju. Sledeći sokratski metod, umetnica traga za istinom kao životnim vodičem i najvećim dobrom, analizirajući ih kroz dijalektički odnos prikazanih apstraktnih formi. Jasno uočavamo koncept „Pafosa“ ili „emotivne žalbe“, kojim nas slikarka uvlači da participiramo u delu, istovremeno pokušavajući da nam približi daleke, smrznute svetove, ali i one aktuelne u kojima živimo.

 

Osim umetničih dela realizovanih putem medija tradicionalnog, štafelajnog slikarstva, tehnikom akrilika na platnu, u okviru izložbe Love stories publika ima priliku da pogleda i dva filma, Lepotica i zver (2014.) i Dipan (2015.) koji iznova oživljavaju ideje Snežaninog stvaralaštva. Sižei ovih filmskih ostvarenja, nabijeni emocijama dočaravaju umetničku inspiraciju, borbom sa smrću iz koje život i ljubav izlaze kao definitivni pobednici.

 

Vujovićeva svoju inspiraciju ovaploćuje kroz likovne probleme koji su ujedno kao zasebni faktumi i inspirativna narativna sredstva, u neprestanom traganju koji “nije ni sadržaj, ni rezultat, ni dogmatska supstancija, nego životna funkcija, neprestano strasno traženje, ispitivanje, dostizanje i samoprevazilaženje, hod iz obilja u nemaštinu, neprekidan dijalektički proces, koji se završava jednom sinoptikom, sagledavanjem najviše ideje”, (Dr Miloš N. Đurić).

 

Umetnica ima za cilj da dočara to strasno traženje, ostavljajući nam slobodu pri tumačenju, ali ne odustajući od kranjeg harmoničnog izraza celine. Služeći se jarkim koloritom, umetnica nastoji da privuče posmatrača, kako bi se on, potom, prepustio celokupnoj likovnoj kompoziciji, međusobnim odnosima svih likovnih elemenata i njihovom značenju. Pažljivim uklapanjem geometrizovanih slikarskih ploha, povezanih oštrim bridovima, formirani su autentični apstraktni oblici koji suvereno vladaju površinom platna. Ovi oblici su metafore i otelotvorenje kosmičke stvaralačke energije i vitalne pobedničke snage.

 

Građenje forme kod Vujovićeve nije u direktnoj relaciji sa njihovom pojavnošću, jer polazište nije unapred osmišljen vizuelni identitet istih, naprotiv, sve forme su finalni proizvod kreativnog stvaralačkog procesa, nastale direktno u dijalektičkom dijalogu ploha, linija, boja i prostora. Iako forma, geometrijski precizna, ostavlja utisak rada lenjirom, u pitanju je vešt manuelni rad koji iskazuje lične emocije i duhovnost, nesputan pomoćnim sredstvima.

 

Umetnica Snežana Vujović Nikolić prikazuje svoj egzaltiran svet, uvlačeći nas u njega i pozivajući da kroz isti kontempliramo. Prikazom svog sveta ideja, moralnih i estetskih načela, ona nas poziva da preispitamo sopstvene. Svako predstavljeno delo svojevrsna je sinergija koja posvećenog posmatrača poziva da doživi katarzično ushićenje. Tretirajući, istoriji umetnosti, već poznate teme, umetnica na savremen način daje mogućnost novog čitanja, istovremeno gradeći sopstveni svet ideja i prepoznatljiv apstraktni likovni jezik.